Adını Mini koymuştuk...
Ama adını Mini koyarken yüreğinin bu kadar büyük olabileceğini henüz hiçbirimiz bilmiyorduk...
Miniyle istanbul'da buluştuk ve Miniyle yine İstanbul'da ayrıldık...
Onu en son ANIMALIA'da bir gece yarısı saat 2:10 'da gördüm. İyileşeceğine o kadar inanıyorduk ki. Sarı saçlarını, siyah sırtını öptüm, öptüm, öptüm. Kokladım...
Mini bizden ayrıldığında ben yanında değildim. Ama en sevdiklerinin kucağındaydı.
Mininin bizden ayrılışında eğerki ANIMALIA ekibinin en ufak bir hatası varsa ki (sanırım var) ilahi adaletin işleyeceğine bütün kalbimle inanıyorum.
Mini birçok insandan daha insandı, kimseyi ayırt etmeden koşardı ve tek isteği sevilmek, sevilmek ve daha çok sevilmekti.
Benim kara gözlü, sarı saçlı, nazlı kızım;
İmrek Ailesi Seni daha çok, daha çok, daha çok, daha çok, daha çok sevecek ...
Aslı Altan
13 Eylül 2007 Perşembe
6 Eylül 2007 Perşembe
Animalia Hayvan Hastanesine
2 Eylül 2007
Animalia hastanesine büyük umutlarla götürdüğümüz sevgili kızımız “Mini”ye kan şekeri 600 ün üzerinde iken operasyon yapıldı. Operasyondan sonra da şekeri 600 ün altına düşmediği halde gerekli insülin tedavisine hemen başlanmadı, bir gün bekledikten sonra başlanan insülin tedavisi etkili olmadı ve 31 Ağustos 2007 de sevgili kızımızı kaybettik. Sayın Animalia ekibine durumu teessür ve teessüflerimizle bildiririz.
Dr. Hüseyin İMREK
Animalia Hayvan Hastanesine
2 Eylül 2007
Güzel kızım Mini ’yi büyük umutlarla götürdüğümüz “Animalia hayvan hastanesi”nde ameliyat eden ama bizim anlatmak istediğimizi dinlemeyen ve ameliyat sonrası Mini ile ilgilenmeyen, “Şekerini ayarlamamız gerek, gidecekseniz imza verirsiniz!” diyen Sn. Dr. İlhan Beye, “Kızımız en küçük şeyden strese girer dediğimizde”, “o en kolayı ” diyerek sonra hiçbir şey yapmayan Sn. Dr. Murat Beye, Kızımızın şekerini kontrol edip insülin yapacağız diyerek benim taramaya doyamadığım boynunu delen ve bizi hırıltılar içinde eve gönderen Sn. Dr. İnci hanıma , Mini’yi kurtaramdıkları, ilgilenmedikleri ve ısdırap içinde ölümüne neden oldukları için Animalia hastanesi çalışanlarına…
Gül İMREK
Animalia Hayvan Hastanesine
2 Eylül 2007
Bizim her zaman ailemizin bir ferdi olarak kabul ettiğimiz biricik kızımız Mini’yi iyi bakılacağını düşünerek ellerine emanet ettiğimiz Animalia ekibinden , Mini ve bizler gerekli ilgi ve yakınlığı göremediğimiz gibi yapılan can yakıcı müdahaleler bebeğimizin hayata küsmesine neden olmuştur. Bizim bir bebekten farksız davrandığımız ve çoğu insandan daha insan olan kızımızın özel durumuna gerekli hassasiyet gösterilmediği gibi, sıradan biyoloji bilgilerine sahip bir vatandaş olarak gerekli tıbbi müdahalenin de yapılmadığını rahatlıkla belirtebilirim. Doktorların hastalarına yaklaşımlarının tedaviyi ne denli etkiliyeceğini bir doktor kızı olarak yakından bilirim. Bu açıdan Animalia ekibini kınıyor ve hatalarını onlardan şevkat ve şifa bekleyen diğer canlılarda tekrarlamamalarını diliyorum
Ayça İMREK
Animalia Hayvan Hastanesine
3 Eylül 2007
Elim kırılsaydıda, internetten alamadığım Bandırma-Yenikapı Feribotu biletini, telefon ederek satın almasaydım. Belki Balıkesir’de bir veterinere götürseydik, Mini’miz hala bizimle olurdu tıpkı dostumuzun köpeği Pafi gibi. Ömrünün kalan o 3-5 yılını ona bahşetseydiniz, Mini boyunu aşan otların içinde zıplaya zıplaya dolaşır, esen rüzgarın ona getirdiğini dakikalarca koklar, kumsalda dolaşırken özenle seçtiği yosunun üstüne sırt üstü yatarak “hopitini-hopitini” yapardı. Mini arabanın camından çıkardığı başını, altın sarısı saçları rüzgarda salınırdı. Kapıdan her geleni ayırd etmeden karşılamaya, yunuslar gibi gülen yüzüyle şapır şapır yalamaya devam ederdi. Mini tanıdık tanımadık kimseyi ayırmadan, herkese sonsuz sevgisini sunardı. O hepimizin kalbini çalmış, kalbim Mini ile beraber Animalia’da durdu ve duyduklarımdan buna Animalia’nın hatalarının neden olduğunu düşünüyorum. Eğer doğruysa hata yapanların aileme Mini dahil, çektirdiği ıstırap ve azabı kat kat tatmalarını ve ilahi adaletin tecelli etmesini diliyorum.
Alp İMREK
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
